Een bezoek aan het Virga Jessebasiliek

Ik ga de Sint-Quintinus Kathedraal binnen, het is juist één uur voor er een viering begint. Ik heb de vraagjes die we moeten beantwoorden op voorhand overlopen, dus ik weet dat het één van de eerste opdrachten is dat ik tot innerlijke rust kom. Ik wandel dus rustig door de kerk … wat een groot gebouw. Er zitten redelijk veel mensen in de banken. Ik heb het gevoel dat ze naar mij kijken. Ik voel me niet op mijn gemak. Hier kan ik op dit moment niet tot rust komen, denk ik. Ik wandel nog eventjes verder, maar gevoel verandert niet. Het gebouw is zo groot en er zijn redelijk veel mensen hier. Dit is niet het moment en niet de plaats waar ik deze opdracht kan doen.
Een beetje teleurgesteld verlaat ik het gebouw.
Maar zo snel geef ik het niet op, denk ik. Ik pak mijn fiets en ga verder door de stad richting het Virga Jessebasiliek, een kleinere kerk, heel dichtbij.
Als ik hier binnenga zitten er een oude vrouw en een man in één van de achterste rijen. Ze kijken nauwelijks op als ik passeer. Het is hier rustig, veel rustiger als in de grote Kathedraal van waar ik kom. Ik neem plaats in een van de voorste rijen opzij. En een rustgevend gevoel legt zich over me neer. Dit is de bedoeling, denk ik, hier wil ik graag eventjes blijven zitten, hier kan ik tot rust komen.

* Kerk als plaats die ruimte schept voor de innerlijkheid van de mens.

Ik kijk naar de kaarsjes die aan de andere kant van de kerk branden. Dit, samen met de stilte hier, geeft me een gevoel van rust, van verinnerlijking, ik kan tot mezelf komen. Ik kijk naar het prachtige beeld achter het altaar, het fascineert me heel erg. Een beeld uit lichtgrijze en gouden kleuren, gemaakt van grijze, koude steen, maar met toch zo een warme en uitnodigende uitstraling.

* Kerk als plaats van ontmoeting met God.

Hierbij kijk ik vooral naar het hoge plafond. Ik vind het altijd fascinerend hoe hoog het plafond is in kerkgebouwen, dit heeft voor mij iets te maken met het bovennatuurlijke, met het Goddelijke. Ook al hebben dit ooit mensen gebouwd, het is geen gewoon huis, het is hoog, het komt tot hoog in de hemel. Dit staat voor mij als een verbinding met God. En ook de vele kleine gekleurde glazen platen die als ramen dienen. Dit is niet wat we in een “menselijk” huis terugvinden, alleen in “Gods huis”. Ook al de sculpturen, beeldjes en schilderijen van engelen horen voor mij hierbij.

* Het leven van de mens in zijn kernmomenten komt hier aan bod.

Ik denk onmiddellijk aan een doop, het begin van een nieuw leven. Maar aan de andere kant ook weer de kaarsjes die ons doen denken aan geliefde overledene. De kaarsjes geven me ook een gevoel van hoop, er branden altijd kaarsjes in kerken, het eeuwige licht. De beeldjes van de kruisweg verwijzen naar de lijdensweg die Jezus heeft afgelegd, zoals ook wij soms een moeilijke weg moeten afleggen en dingen moeten opofferen om ons doel te kunnen bereiken. En dan is er nog de biechtstoel waar we om vergiffenis kunnen vragen. Boven één van de biechtstoelen zie ik het beeld van een lam, het symbool van de onschuld. Dit wil voor mij zeggen dat we maar mensen zijn en dat iedereen van ons wel eens fouten maakt, maar dat we deze fouten ook moeten inzien en dat ze ons kunnen worden vergeven.

* Een plaats in deze kerk waar ik even wil verwijlen.

Ik ga gewoon in één van de rijen zitten. De kerk is niet zo groot en dit geeft me op zich al een gevoel van rust, maakt niet uit waar ik juist ga zitten.

* Wat me het sterkst intrigeert in deze kerk.

Dit is hier zeker het beeld achter het altaar. Het heeft iets geheimzinnigs. Langs de ene kant is het zo eenvoudig, maar langs de andere kant doet het iets met mij. Ik vind het zo mooi om ernaar te kijken.


Aan de hand van een verkenning van het kerkinterieur sta ik stil bij wat het oude christelijke credo te geloven geeft:
- Ik geloof in God, de almachtige Vader, Schepper van hemel en aarde
Voor mij is God vooral aanwezig door de hoge ruimte. Maar ook door alles wat naar hem verwijst, zoals de engelen, die Hij vanuit de hemel op de aarde stuurt om bv. boodschappen over te brengen.

- En in Jezus Christus, Zijn enige Zoon, onze Heer
Jezus wordt op verschillende manieren afgebeeld. Soms als baby, in de armen van Maria. Soms als de typische figuur die we allemaal kennen, een dunne man met lang haar en baard. Maar hij komt ook terug in verschillende symbolen, bijvoorbeeld in het lam. Dit verwijst naar Christus die als een lam zijn leven offert voor het heil van de wereld.

- die ontvangen is van de Heilige Geest, geboren uit de maagd Maria
Een beeld van Maria met Jezus als baby op haar arm. Maar ook de engelen met de trompet verwijzen volgens mij hiernaar, ze verkondigen de boodschap dat de maagd Maria een baby zal krijgen.

- die geleden heeft onder Pontius Pilatus, gekruisigd is, gestorven en begraven
Dit wordt heel duidelijk weergegeven door de kruisweg. We zien Jezus altijd omringt van een massa vrouwen die hem toch trouw blijven zoals God ons ook altijd trouw zal blijven en van ons zal houden.

- die neergedaald is ter helle, de derde dag verrezen uit de doden
Jezus is niet meer aan het kruis, zijn wonden zijn wel duidelijk zichtbaar. Het lijkt alsof hij zweeft.

- die opgevaren is ten hemel en zit aan de rechterhand van God, Zijn almachtige Vader
Zijn aanwezigheid is “overal” in de kerk, ook in veel symbolen, dit zien we bv. in de sluitsteen, de kopsteen in de boog of het gewelf, die het metselwerk afsluit en het geheel samenhoudt. De sluitsteen is het symbool van Christus, volgens het woord van Paulus: ‘gij zijt huisgenoten van God, gebouwd op het fundament van de apostelen en profeten, terwijl de sluitsteen Christus Jezus zelf is, die het hele bouwwerk in zijn voegen houdt’

- vandaar zal Hij komen oordelen de levenden en de doden.
God is misschien niet zichtbaar, maar toch is Hij duidelijk aanwezig in de kerk. Dus ook als we Hem niet zien, Hij is er toch altijd voor ons, Hij kijkt naar ons en staat ons bij.

- Ik geloof in de Heilige Geest
Ik had in mijn hooft een beeld van duiven (ik weet niet hoe ik daarbij kom, maar ik had het idee dat die symbool staan voor de Heilige Geest). Maar ik vind dit niet direct terug in deze kerk. Dus vraag ik me af wat nog voor de Heilige Geest kan staan. Ik zie de engelen, overal in de kerk, in verschillende groottes, vormen, … En ook het wijwater. We steken ons vinger hierin en maken een kruis. Dit is voor mij een teken van verbondenheid met God en Jezus, door de Heilige Geest.

- de heilige katholieke Kerk; de gemeenschap van de heiligen;
Het gebouw zelf staat hier voor mij symbool voor. Een groot gebouw, tot hoog in de hemel, open voor iedereen. In de kerk zie ik ook verschillende afbeeldingen of beelden van Heiligen.

- de vergiffenis van de zonden
Hiervoor staat de biechtstoel symbool, dit heb ik al eerder uitgelegd.

- de verrijzenis van het lichaam en het eeuwig leven. Amen.
Jezus is verrezen, maar hij leeft voor eeuwig voort in en door de mensheid. Ook hier staan de kaarsjes weer symbool voor, ze doen ons denken aan de mensen die we moesten loslaten, waar wij afscheid van moesten nemen. Maar toch blijft altijd een deel van hun in onze herinnering verder leven, wat ook invloed heeft op ons gedrag en ons leven.