Jesus Camp is een Oscargenomineerde Amerikaanse documentaire uit 2006 van regisseuses Heidi Eving en Rachel Grady.
Inhoud van de film:
Jesus Camp volgt een aantal jonge Amerikaanse kinderen die deelnemen aan het zomerkamp Kids on Fire in North Dakota.
Kinderpredikant en kampleidster Becky Fisher indoctrineert de kinderen in rechts-nationalistisch evangelisch christendom en o.a. het daarmee samenhangendecreationisme. Ze leert de kinderen dat de Bijbel wetenschap is en dat democratie een gemankeerd systeem is in tegenstelling tot theocratie. O.a. door het gebruiken van muziek, dans en powerpoint-presentaties animeert ze de kinderen om mee te doen, wat deze ook heel enthousiast doen. De kinderen gaan er helemaal in op. Dikwijls zijn er kinderen in beeld die in tranen uitbarsten bv. na een gesprek over zonde.
De documentaire begeleidt vooral drie kinderen die deelnemen aan het kamp. Alle drie zijn overtuigd van het evangelisch christendom en van wat Becky Fisher en haar voorganger Ted Haggard aan hen vertellen. Levi is een jongen die zoals veel andere kinderen die naar het kamp komen thuis les krijgt van zijn ouders. Daar leert hij bijvoorbeeld dat de opwarming van de aarde van miniem belang is omdat de temperatuur maar een paar graden stijgt. Hij heeft zelf al verschillende keren gepredikt wil predikant worden. Rachel is een meisje dat regelmatig folders uitdeelt aan mensen waarvan ze voelt dat deze God op een of andere manier nodig hebben. Dat andere kinderen met haar lachen, vindt ze niet erg want volgens haar is het niet de menig van de mensen maar het oordeel van God dat belangrijk is. Het derde kind dat wordt opgevolgd is Tory (Victoria). Zij is lid van een kinderdansgroep met evangelisatie als doel. Ze houdt heel erg van dansen, maar ze weet van zichzelf dat ze zich niet mag laten verleiden om te dansen voor haar eigen plezier. Het moet altijd in het teken van God staan. Ze luistert ook alleen naar christelijke muziek.
Recensies over deze film:
http://www.kerknieuws.nl/nieuws.asp?lStrAction=&oId=11094
Jesus Camp: 'Een verontrustende documentaire'
ZO 03 jun 2007 22.07
Jesus Camp volgt een aantal jonge Amerikaanse kinderen die deelnemen aan het zomerkamp Kids on Fire in North Dakota.
Kinderpredikant en kampleidster Becky Fisher indoctrineert de kinderen in rechts-nationalistisch evangelisch christendom en o.a. het daarmee samenhangendecreationisme. Ze leert de kinderen dat de Bijbel wetenschap is en dat democratie een gemankeerd systeem is in tegenstelling tot theocratie. O.a. door het gebruiken van muziek, dans en powerpoint-presentaties animeert ze de kinderen om mee te doen, wat deze ook heel enthousiast doen. De kinderen gaan er helemaal in op. Dikwijls zijn er kinderen in beeld die in tranen uitbarsten bv. na een gesprek over zonde.
De documentaire begeleidt vooral drie kinderen die deelnemen aan het kamp. Alle drie zijn overtuigd van het evangelisch christendom en van wat Becky Fisher en haar voorganger Ted Haggard aan hen vertellen. Levi is een jongen die zoals veel andere kinderen die naar het kamp komen thuis les krijgt van zijn ouders. Daar leert hij bijvoorbeeld dat de opwarming van de aarde van miniem belang is omdat de temperatuur maar een paar graden stijgt. Hij heeft zelf al verschillende keren gepredikt wil predikant worden. Rachel is een meisje dat regelmatig folders uitdeelt aan mensen waarvan ze voelt dat deze God op een of andere manier nodig hebben. Dat andere kinderen met haar lachen, vindt ze niet erg want volgens haar is het niet de menig van de mensen maar het oordeel van God dat belangrijk is. Het derde kind dat wordt opgevolgd is Tory (Victoria). Zij is lid van een kinderdansgroep met evangelisatie als doel. Ze houdt heel erg van dansen, maar ze weet van zichzelf dat ze zich niet mag laten verleiden om te dansen voor haar eigen plezier. Het moet altijd in het teken van God staan. Ze luistert ook alleen naar christelijke muziek.
Recensies over deze film:
http://www.kerknieuws.nl/nieuws.asp?lStrAction=&oId=11094
Jesus Camp: 'Een verontrustende documentaire'
ZO 03 jun 2007 22.07
"Verontrustend en verdrietig", noemt Hanny van der Stelt van JOP, de jeugdorganisatie van de Protestantse Kerk, de documentaire Jesus Camp. In de Amerikaanse film, die vanaf donderdag 7 juni in de Nederlandse bioscopen draait, is te zien hoe kinderen worden klaargestoomd tot 'soldaten voor Gods leger'. "Het christelijke geloof is gericht op welzijn, niet op oorlogvoering", aldus Van der Stelt.Becky Fisher, evangelisch kinderpredikant, vormt het middelpunt van de documentaire van Heidi Ewing en Rachel Grady. Zij organiseert kampen waar de christelijke jeugd bijeenkomt. Haar motto: jongens en meisjes kunnen de wereld veranderen. "Onze vijanden focussen zich op kinderen. Moslims trainen hun kinderen al vanaf hun vijfde jaar". Tegen de jeugd zegt ze: "Pak je gereedschap en repareer deze zieke wereld".Termen als strijder, soldaat en Gods leger komen voorbij in de film, niet alleen uit de mond van Fisher, maar ook uit die van de kinderen. "Deze generatie is een sleutelgeneratie", zegt Levi (12). "Wij moeten opstaan!" De kijker ziet beelden van huilende kinderen, die beloven te vechten tegen abortus en reiken naar een kartonnen versie van president Bush.De Bush-propaganda vindt Van der Stelt niet positief. "Het is jammer dat de Bijbel, mijns inziens een bron van vrede, politiek misbruikt wordt. Het meest verontrustend vind ik nog dat ze kinderen inschakelen en manipuleren voor een politiek concept dat ze religieus gesanctioneerd hebben. Dat brengt op den duur volgens mij meer schade toe dan dat het heilzaam is".Van der Stelt, die geloofsopvoeding in haar takenpakket heeft, noemt de groepering fundamentalistisch. "Kenmerk van fundamentalisten is onder meer dat er geen letter van het heilige geschrift in twijfel mag worden getrokken", legt ze uit. "Dat zag je in de film, net als dat ze zichzelf uitroepen tot uitverkoren kerk en geloven dat God hen tot zijn strijders heeft verkozen. Maar om nu op basis van de film te zeggen dat ze extremistisch zijn, gaat te ver. Ze lopen wel de kans om die kant op te gaan", waarschuwt ze.Ze gelooft niet dat de filmmakers doelbewust hebben geprobeerd het christendom op een negatieve manier neer te zetten. "Elke film is een eigen interpretatie van de werkelijkheid. Jesus Camp is voor mijn gevoel wel integer gemaakt, het verhaal klopt met wat ik weet. Het is subjectief, maar niet manipulatief".…
http://www.filmtotaal.nl/recensie.php?id=9224
In Nederland is het geen gangbare term, maar in de Verenigde Staten weet iedereen wat met de term ‘born again christian’ wordt bedoeld. Hoewel de benaming door verschillende religieuze groeperingen wordt gebruikt, staat zij in haar algemeenheid voor een ommekeer in je leven door een intense, persoonlijke ontmoeting met God. Tot de born again christians behoren ook Bob Dylan, George W. Bush en Jane Fonda, al maken bekende mensen het opvallend vaak pas bekend nadat ze net zijn gearresteerd voor het een of ander. De documentaire Jesus Camp volgt een aantal jonge kinderen en maakt inzichtelijk hoe zij worden geïndoctrineerd door radicale christenen.Plaatsvervangende schaamte en kippenvel blijven niet lang uit bij het zien van Jesus Camp. Om precies te zijn doen ze na vijf minuten al hun intrede als enkele born again christians hun kinderen wijs maken dat de wereld oud en lelijk is en dat ze hem moeten veranderen door ten strijde te trekken. Die militaire terminologie komt steeds terug: “We worden getraind om Gods leger te vormen” wordt op een gegeven moment onomwonden gezegd. Die indoctrinatie begint al op zeer jonge leeftijd, want dan zijn de kinderen nog beïnvloedbaar, zo geeft kampleidster Becky Fisher toe. Het verbaast dan ook niet dat van de Amerikaanse kinderen die thuis door hun ouders worden geschoold, 75% born again christian is. Hun lesmateriaal komt van de evangelische gemeenschap, want wetenschap is klinkklare onzin.Jesus Camp richt zich na een introductie van enkele kinderen, hun ouders en groepsleidster Fisher op het zomerkamp, waarbij regisseurs Heidi Ewing en Rachel Grady opvallend vrije toegang krijgen. De camera’s registreren het hele reilen en zeilen van het kamp waarin alles om de persoonlijke band met God draait en om het uitdrijven van kwade invloeden. Dat begint al met de inzegening van de microfoons, de elektriciteit en de powerpointpresentatie, want “we weten dat de duivel zijn best zal gaan doen om ons onze boodschap niet te laten verspreiden.” Maar ook Harry Potter moet het ontgelden, want als dit fictieve personage in het Oude Testament had gestaan, zou hij zonder meer ter dood zijn veroordeeld.… De verschillende radicale christelijke groeperingen vormen namelijk geen marginaal verschijnsel. Jesus Camp opent de ogen voor dit verbijsterende staaltje hedendaagse indoctrinatie.
Mijn mening:
Tijdens het kijken van deze documentaire en het opzoeken van informatie daarna, werden me een aantal dingen duidelijk die ik daarvoor niet wist, bv. wat juist bedoeld wordt met evangelisatie of geïndoctrineerd worden in rechts-nationalistisch evangelisch christendom, de juiste betekenis van creationisme, enz.
Toch kon ik de film heel goed volgen en kom ik me een mening vormen over wat ik allemaal te zien kreeg. De film is op een manier opgesteld dat de kijker zich zelf een oordeel kan vormen over wat hij vindt van het hele gebeuren in Amerika.
Als ik de beelden van het zomerkamp zie, vind ik het onrustwekkend dat deze kampen of dergelijke activiteiten wettelijk toegestaan zijn. Kinderen zijn heel gemakkelijk beïnvloedbaar. En wat Becky Fisher doet lijkt wel een beetje op wat de Getuigen Jehova’s proberen als ze bij me thuis aan de deur kloppen. Ze willen me ervan overtuigen dat hun geloof het enige echte en ware is. Tegelijkertijd doet het me ook denken aan een of andere sekte. Je eigen mening wordt op een manier in vraag gesteld dat je zelf niet meer goed weet wat je nu moet geloven. En de antwoorden op al je vragen heeft Becky Fisher al klaar, want het staat allemaal in de bijbel. Volgens haar moet alles wat we doen “Uit naam van Jezus” gebeuren. Zo bespreekt ze de tactieken die de duivel gebruikt om ons leven te verwoesten, zoals de verleiding van de zonde. Ze heeft het ook over tovenaars, de vijanden van god en gebruikt Harry Potter hierbij als voorbeeld. Volgens het oude testament zou hij dood moeten, zegt zij.
Het probleem dat ik hierbij zie is dat kinderen nog voor alles openstaan en wij ze van alles kunnen doen geloven. Becky Fisher gebruikt deze kinderen om hen haar mening op te leggen. En natuurlijk geloven de kinderen haar. Want dit is het enige wat ze te horen krijgen. De meeste kinderen worden ook van thuis uit opgeleidt, dus dan horen ze helemaal geen andere meningen of visies. Op die manier kunnen ze ook niet kiezen tussen de verschillende religies die er zijn en voor wat zij echt geloven, want de verschillende mogelijkheden worden hen niet aangeboden.
Boeiend om te zien, maar tegelijkertijd ook angstaanjagend.
http://www.filmtotaal.nl/recensie.php?id=9224
In Nederland is het geen gangbare term, maar in de Verenigde Staten weet iedereen wat met de term ‘born again christian’ wordt bedoeld. Hoewel de benaming door verschillende religieuze groeperingen wordt gebruikt, staat zij in haar algemeenheid voor een ommekeer in je leven door een intense, persoonlijke ontmoeting met God. Tot de born again christians behoren ook Bob Dylan, George W. Bush en Jane Fonda, al maken bekende mensen het opvallend vaak pas bekend nadat ze net zijn gearresteerd voor het een of ander. De documentaire Jesus Camp volgt een aantal jonge kinderen en maakt inzichtelijk hoe zij worden geïndoctrineerd door radicale christenen.Plaatsvervangende schaamte en kippenvel blijven niet lang uit bij het zien van Jesus Camp. Om precies te zijn doen ze na vijf minuten al hun intrede als enkele born again christians hun kinderen wijs maken dat de wereld oud en lelijk is en dat ze hem moeten veranderen door ten strijde te trekken. Die militaire terminologie komt steeds terug: “We worden getraind om Gods leger te vormen” wordt op een gegeven moment onomwonden gezegd. Die indoctrinatie begint al op zeer jonge leeftijd, want dan zijn de kinderen nog beïnvloedbaar, zo geeft kampleidster Becky Fisher toe. Het verbaast dan ook niet dat van de Amerikaanse kinderen die thuis door hun ouders worden geschoold, 75% born again christian is. Hun lesmateriaal komt van de evangelische gemeenschap, want wetenschap is klinkklare onzin.Jesus Camp richt zich na een introductie van enkele kinderen, hun ouders en groepsleidster Fisher op het zomerkamp, waarbij regisseurs Heidi Ewing en Rachel Grady opvallend vrije toegang krijgen. De camera’s registreren het hele reilen en zeilen van het kamp waarin alles om de persoonlijke band met God draait en om het uitdrijven van kwade invloeden. Dat begint al met de inzegening van de microfoons, de elektriciteit en de powerpointpresentatie, want “we weten dat de duivel zijn best zal gaan doen om ons onze boodschap niet te laten verspreiden.” Maar ook Harry Potter moet het ontgelden, want als dit fictieve personage in het Oude Testament had gestaan, zou hij zonder meer ter dood zijn veroordeeld.… De verschillende radicale christelijke groeperingen vormen namelijk geen marginaal verschijnsel. Jesus Camp opent de ogen voor dit verbijsterende staaltje hedendaagse indoctrinatie.
Mijn mening:
Tijdens het kijken van deze documentaire en het opzoeken van informatie daarna, werden me een aantal dingen duidelijk die ik daarvoor niet wist, bv. wat juist bedoeld wordt met evangelisatie of geïndoctrineerd worden in rechts-nationalistisch evangelisch christendom, de juiste betekenis van creationisme, enz.
Toch kon ik de film heel goed volgen en kom ik me een mening vormen over wat ik allemaal te zien kreeg. De film is op een manier opgesteld dat de kijker zich zelf een oordeel kan vormen over wat hij vindt van het hele gebeuren in Amerika.
Als ik de beelden van het zomerkamp zie, vind ik het onrustwekkend dat deze kampen of dergelijke activiteiten wettelijk toegestaan zijn. Kinderen zijn heel gemakkelijk beïnvloedbaar. En wat Becky Fisher doet lijkt wel een beetje op wat de Getuigen Jehova’s proberen als ze bij me thuis aan de deur kloppen. Ze willen me ervan overtuigen dat hun geloof het enige echte en ware is. Tegelijkertijd doet het me ook denken aan een of andere sekte. Je eigen mening wordt op een manier in vraag gesteld dat je zelf niet meer goed weet wat je nu moet geloven. En de antwoorden op al je vragen heeft Becky Fisher al klaar, want het staat allemaal in de bijbel. Volgens haar moet alles wat we doen “Uit naam van Jezus” gebeuren. Zo bespreekt ze de tactieken die de duivel gebruikt om ons leven te verwoesten, zoals de verleiding van de zonde. Ze heeft het ook over tovenaars, de vijanden van god en gebruikt Harry Potter hierbij als voorbeeld. Volgens het oude testament zou hij dood moeten, zegt zij.
Het probleem dat ik hierbij zie is dat kinderen nog voor alles openstaan en wij ze van alles kunnen doen geloven. Becky Fisher gebruikt deze kinderen om hen haar mening op te leggen. En natuurlijk geloven de kinderen haar. Want dit is het enige wat ze te horen krijgen. De meeste kinderen worden ook van thuis uit opgeleidt, dus dan horen ze helemaal geen andere meningen of visies. Op die manier kunnen ze ook niet kiezen tussen de verschillende religies die er zijn en voor wat zij echt geloven, want de verschillende mogelijkheden worden hen niet aangeboden.
Boeiend om te zien, maar tegelijkertijd ook angstaanjagend.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten